Informacje turystyczne o Drohiczynie

Drohiczyn jest położony na wysokim brzegu rzeki Bug. Dzisiaj jest oazą spokoju i wspaniałym miejscem wypoczynkowym dla tych, co lubią ciszę oraz podziwiać piękno natury. Jednak na przestrzeni wieków miasto przeżywało silne wzloty i upadki. 

Początki osadnictwa na terenie Drohiczyna sięgają VI w.  W XI wieku istniał już drewniany gród, po którym pozostało do dziś grodzisko zwane Górą Zamkową, oraz osada położona w jego sąsiedztwie. Pierwsza wzmianka pisana o Drohiczynie pochodzi z roku 1142. Dzieje miasta w średniowieczu były niezwykle burzliwe, a wynikały z położenia na pograniczu polsko-ruskim. W r. 1181 Drohiczyn stał się stolicą księstwa pod panowaniem ruskich książąt z linii turowo-pińskiej, w 1192 r. miasto zajmuje Kazimierz Sprawiedliwy, a w 1235 r. zarządza nim Konrad Mazowiecki. Od 1240 r. włada nim ruski Książe halicko-włodzimierski Daniel Romanowicz koronowany tu w r. 1253. W tych burzliwych czasach gród był napadany wielokrotnie przez Jaćwingów, Tatarów, Litwinów. Ostatecznie od r. 1274 opanowali go Litwini, którzy władali nim aż do Unii Lubelskiej w r. 1569, kiedy to ziemia drohicka przyłączona została do Korony Polskiej. Od. r. 1520 aż do rozbiorów Drohiczyn był stolicą woj. Podlaskiego. Upadek miasta rozpoczął się w wyniku wojen szwedzkich w XVII w., a następnie na skutek oddalenia się głównych szlaków komunikacyjno-handlowych. Po burzliwej historii pozostały do dziś liczne ślady jak pozostałość grodziska na Górze Zamkowej, widoczne z daleka kurhany położone poza obrębem miasta, cerkiew greckokatolicka z 1792 r., klasztor oraz kościół Benedyktynów wybudowany w stylu barokowym.  

wg. informacji Miejskiego-gminnego środka Kultury